یاد ایام

روزگاری غریبی است

تو یه وبگردی بی هدف تو گوگل یهو یاد وبلاگ قدیمی ات بیفتی و بهش سر بزنی و کلی خاطره با طعم اشک و لبخند زنده بشه برات بعد با سلام و صلوات پسوورد قدیمیت رو بیاد بیاری و بیای تو صفحه ای که ده سال پیش توش مطلب نوشتی و ...

من خیلی فرق کردم 

ده سال پیر شدم

ازدواج کردم و شکست خوردم

از کانون روزنامه نگاران هلال خاطره ای بجا مونده

از آرمان های روزنامه نگارانه مون یه بغض شکسته

از دوستان خوب اون روزها چندتایی تو غربتن و بقیه هر کدوم یه سمتی

اما من هنوز با اون دغدغه ها زندگی می کنم و گاه گداری با یادگار نازنین اون روزگار، حسین طاهری عزیز مرورشون می کنیم تا یادمون نره

من حسن حسن زاده هستم

همون کسی که ده سال پیش با اینترنت DIAL UP خونه پدریش این وبلاگ رو به روز می کرد و امروز ...

هنوز تو شوک این واقعه هستم و کیبورد لپ تاپم خیس خیسه از اشک هایی که به یاد اون روزگار و همه آنچه از اون روزها تا به امروز بر من گذشت

چه حسن تصادف غریبی

شاید هیشکی این مطلبو نخونه چون این وبلاگ 10 ساله به روز نشده اما برای من یادآور بهترین دوران زندگیمه

کاش می شد دوباره تکرار بشن

کاش

  
نویسنده : حسن حسن زاده ; ساعت ٦:٠٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۸ شهریور ،۱۳٩٢
تگ ها :