خبرنگار همراه ، شکست در آغاز راه


پدیده خبرنگار همراه که یکی از جدیدترین شیوه های اطلاع رسانی در عالم ارتباطات محسوب می شود و عمر آن به اندازه جنگ سوم خلیج فارس است در آغاز راه به شکست انجامید.
به اعتقاد من ، این پروژه را می توان شکل نوینی از دروازه بانی اخبار یا سانسور قبل از تولید خبر نامگذاری کرد.اگرچه در عمل این امکان که یک روزنامه نگار بتواند همراه و همگام با نیروهای نظامی در صحنه های درگیری حضور داشته باشد و گزارش لحظه به لحظه از درگیری ها ارائه کند مهمترین خواسته یک خبرنگار و شبکه خبری فعال است که در حالت معمولی انجام آن غیر ممکن یا مستلزم پرداخت هزینه های فراوان است اما وقتی شرایط حاکم برای حضور در جمع خبرنگاران همراه را مورد بررسی قرار می دهیم چهره دیگر این ماجرا آشکار می شود.
رعایت مسائلی همچون عدم ارائه گزارش زنده ، تایید گزارش ها قبل از ارسال توسط فرماندهی نظامی آمریکا و ... که لازمه ادامه حضور در این جمع بوده است و عدم رعایت آنها باعث اخراج خبرنگارانی چون پیتر آرنت یا دیگران شد بیانگر این مساله است که مدیران واقعی در فرایند تهیه و ارسال اخبار کسی جز فرماندهان آمریکایی نبوده اند.مساله ای اصول اولیه و پیش شرط های لازم برای یک فعالیت سالم و حرفه ای خبری را زیر سوال می برد.
متاسفانه این پروژه در نخستین گام های خود دچار شکست شد تا بار دیگر ثابت شود که اعمال سانسور و محدودیت در امر اطلاع رسانی در عصری که ازآن به عنوان عصر انفجار اطلاعات یاد می کنند امری غیر قابل قبول و شکست خورده است.
  
نویسنده : حسن حسن زاده ; ساعت ۱:٠٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٧ فروردین ،۱۳۸٢