تیتر نویسی

این یادداشت حاوی نکاتی کوتاه و موجز درباره تیتر نویسی در مطبوعات است.
●گزافه نیست اگر بگوییم که تیتر همچون یک مصراع یا یک بیت شعر باید وزن و ریتم یا « ضرباهنگ » داشته باشد تا دلنشین و آهنگین شود.
●وجود فعل در تیتر بر خلاف دیدگاه های آکادمیک روزنامه نگاری امری ضروری و لازم نیست و اغلب تیترهای مهیج وتاثیر گذار فاقد فعل هستند.
●تیتر باید حاوی خبر باشد و در عین حال نگاه به آینده داشته باشد.
●شناخت بار عاطفی کلمات در تیتر نویسی اهمیت فوق العاده دارد. هر واژه می تواند القاگر معنا و موضوعی خاص باشد.
●واژه اول تیتر باید به نحوی انتخاب شود که بیشترین تاثیر را بر مخاطب بگذارد.
●ایجاد هیجان در تیتر به منظور جنجالی کردن خبر نیست بلکه تیتر باید خواننده را به وجد بیاورد ؛ چشم را روی تیتر نگه دارد و بر ذهن اثر بگذارد.
●بدون فراگیری اصول و قواعد کلاسیک تیتر نویسی و تمرین مستمر بر روی تیترهای ساده ،امکان بروز خلاقیت در تیتر نویسی کمتر پیش می آید.
●در روزنامه نگاری مدرن دیگر تیتر تنها در چند کلمه با حروف متمایز از متن محدود نیست؛ بلکه با جعبه تیتر - titr box - مواجه هستیم. این جعبه شامل روتیتر، تیتر اصلی، زیر تیتر، میان تیتر، سوتیتر و عکس می باشد.چینش دقیق و بجای این عناصر و استفاده هنرمندانه و صحیح از آنها در یک مطلب مهمترین وظیفه یک روزنامه نگار است.
  
نویسنده : حسن حسن زاده ; ساعت ٧:٥۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۳ آذر ،۱۳۸۱