فشار به مطبوعات

واردكردن فشار به مطبوعات براي استفاده يا عدم استفاده از مطالب يا تصاوير جرم است.عيسي سحرخيز نماينده‌ي مديران مسوول مطبوعات در هيات نظارت بر مطبوعات در گفت و گو با خبرنگار سياسي ايسنا گفت : از لحاظ ماده‌ي 4 قانون مطبوعات، فشار به مطبوعات براي اين‌كه مطالب يا تصاويري را بزنند يا نزنند، جرم است و اتفاقا از مواردي است كه جرم مجرم را قانون مشخص كرده كه بايد با او برخورد شود؛ ولي متاسفانه چنين حادثه‌اي اتفاق افتاد. تعدادي از روزنامه‌ها از آن‌جايي كه اكثرآنها در دادگاه پرونده‌ي باز دارند، مي‌ترسند كه در صورت عدم توجه، با صدور حكمي، توقيف موقت شوند و هيچ‌كس هم نيست كه بتواند از آن‌ها حمايت كند.
وي افزود: مطبوعات به‌غير از حفظ حرمت مقدسات و در نظر گرفتن مصالح ملي بايد آزاد نيز باشند؛ اگر هم جرم مطبوعاتي اتفاق مي‌افتد به دليل اين‌كه بر روي آن حساسيت وجود دارد، نمايندگان افكار عمومي يعني هيات منصفه بايد آن را تشخيص بدهند ولي نمي‌شود افراد و مطبوعات را صدا كرد و گفت كه اگر اين كار را نكنيد شما را به دادگاه مي‌فرستيم يا تعطيلتان مي‌كنيم! اين خلاف آشكاري است كه صورت مي‌گيرد.
سحرخيز درباره‌ي نحوه‌ي انعكاس اخبار واكنش‌هاي دانشجويي نيز گفت: مطبوعات از همان ابتدا با اين مساله به عنوان يك پديده‌ي خبري يا رويداد به خوبي برخورد و سعي كردند كه مردم را در جريان ماجرا قرار بدهد. از اين رو شاهد بوديم كه رسانه‌هاي غربي مجددا سعي در به‌كارگيري مطالب مورد نياز خود از همين مطبوعات داشتند.
مدیر مسوول ماهنامه آفتاب درباره‌ي احضار برخي از مديران مسوول مطبوعات در ارتباط با انعكاس اخبار اعتراضات اخير دانشجويان، گفت: مطبوعات، واكنش‌هاي دانشجويي را تا حدود 9-8 روز پيش، خوب پوشش مي‌دادند ولي چند حادثه اتفاق افتاد؛ مديران مسوول 5-4 روزنامه‌ي نزديك به اصلاح‌طلبان را احضار كردند و يكي از مباحث آن جلسه ظاهرا نحوه‌ي پوشش اين اخبار بود. از همه جالب‌تر اين بود كه از تصوير يك حادثه هم ايراد گرفته بودند. ظاهرا يكي از مواردي كه براي روزنامه‌ي «ايران» مطرح كرده بودند انتشار تصويري از يكي از اين حوادث بود و احضار مديرعامل ايسنا و تذكري كه به او براي تصاوير حادثه داده شد، وجود چنين حساسيتي را تاييد مي‌كند. چنين مساله‌اي بسيار كم‌نظير است كه مطبوعات را براي عكس‌هاي خبري تحت فشار قرار بدهند.
وي افزود:طبيعي است كه در هفته‌ي گذشته شاهد خودسانسوري بوديم و مطبوعات به اندازه‌ي هفته‌ي پيش از آن نتوانستند اين اخبار را پوشش دهند. بنابراين مردم يا رسانه‌هاي خارجي، خود شروع به توليد خبر كردند و مردم دوباره خبرهاي مملكت را از رسانه‌هاي ديگر شنيدند.
سحرخيز ادامه داد: يك ميليون و دويست، سيصد هزار نفري كه سه سال پيش روزنامه مي‌خريدند و يا به عبارتي 5-4 ميليون نفري كه روزنامه‌هاي قبلي را مي‌خواندند، اكنون كجا هستند و اطلاعات خود را از كجا تهيه مي‌كنند؟ بايد ديد كه مثلا آن‌هايي كه روزنامه‌ي آقاي نوري، روزنامه‌ي آقاي خوئيني‌ها يا روزنامه‌ي آقاي كرباسچي را مي‌خواندند اكنون اطلاعاتشان را از كدام ماهواره، راديوي خارجي يا سايت اينترنتي مي‌گيرند؟چون يك حجاب سياسي وجود دارد، شايد برخوردكنندگان در درون تحليل كنند كه اقدامشان به ضرر بوده ولي مجبورند كه بعضي‌ جاها گوش به فرمان باشند و بگويند كه ماموريم و معذور!

  
نویسنده : حسن حسن زاده ; ساعت ۱٢:٥۸ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٥ آذر ،۱۳۸۱