آخرين تلاش های ديوارسازان

بيانيه كانون روزنامه نگاران هلال به يادداشت روز جهاني ارتباطات
آيا در جامعه جهاني ارتباطاتي امروز ، مي توان پنجره ها را بر خود بست و در پس ديوارها زيست؟ آيا جز اين است كه ناعادلانه ترين حكومت ها ، آناني هستند كه مردمانشان را در حصار ديوارها به انزوا مي كشانند؟آيا غير از اين است كه بزرگترين ظلم بر انسان نويي كه مي خواهد از قطار به شتاب رونده دنياي نو جا نماند محروم كردن او از نعمات چرخه آزاد اطلاعات و منابع ناب آگاهي رساني است؟
جامعه نوين شبكه اي ، انسان آزادي را پرورش مي دهد كه مي تواند با قدرت و اختيار در پي كسب حقيقت باشد و يا خود به آشكار ساختن حقيقت كمك كند.انسان نو در عصر روياروييي ارتباطات ، ديگر انساني منزوي نيست كه تنها بايستي بشنود و از مسيري مشخص ،كنترل ،پاستوريزه و سانسور شده به آگاهي كاذبي دست يابد.
جامعه امروز ايران ، اما اينك در حالي روز جهاني ارتباطات را سپري مي كند كه بيش از پيش ، رابطه اش با دنياي آن سوي ديوارها كم رنگ و كم رنگ تر مي شود.
خاطره فعاليت نهادهاي مستقل اطلاع رساني و ارتباطاتي اينك رويايي از دوراني دور و غبار گرفته به نظر مي آيد.حيات كوتاه مدت مطبوعات مستقل نيز ، گويا خوابي كوتاه بوده است كه در حافظه ايرانيان پيش از كابوسي كه تا امروز نيز ادامه دارد به چشم ديده.
رسانه هاي هدايت شده و استريليزه شده همچون شبكه هاي راديويي و تلويزيوني ، مي كوشند تا جامعه اي همرنگ و توده اي را پرورش دهند . تلاش براي تحديد فعاليت خبرگزاري هاي دولتي نظير ايرنا و ايسنا نيز دقيقا در راستاي اين استراتژي صورت مي پذيرد.
ارسال پارازيت بر روي امواج ماهواره اي و اصلا نگاه جرم گونه به استفاده – حتي كنترل شده – از شبكه هاي ماهواره اي طبق مصوبه مجلس شوراي اسلامي ، عملا ايرانيان را از دسترسي به منابع متنوع اطلاع رساني محروم كرده است.
محدود سازي فعاليت مراكز ارايه كننده خدمات اينترنتي (ISP ها) بر مبناي مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي ، ايجاد نظام فيلترگذاري بر روي برخي سايت هاي اينترنتي خاص (و نه حتي سايت هاي غير اخلاقي و مستهجن) ، بازداشت سينا مطلبي ، جمع آوري ديش هاي ماهواره اي برخي ISP هاي بزرگ در بسياري از شهرهاي بزرگ از جمله قزوين و تلاش در جهت دولتي كردن نظام اطلاع رساني اينترنتي ، آخرين تلاش هاي « ديوار سازان » در جهت ايجاد اختلال در چرخه آزاد اطلاع رساني و زدن سازي ناكوك در اركستر جهاني ارتباطات است.در اين ميان مساله فيلتر گذاري بر روي برخي سايت هاي اينترنتي از همه بحث بر انگيزتر است، چرا كه در جوامع مدرن،دولت ها تكنولوژي فيلترينگ را مستقيما در اختيار خانواده ها قرار مي دهند تا آنها خود چونان شهرونداني آگاه ، آزاد و اخلاق مدار در مورد حذف سايت هاي غير اخلاقي تصميم بگيرند.
به نظر مي آيد «ديوار سازان » اقتدارگرا پس از حذف مطبوعات و نهادهاي مستقل اطلاع رساني ، مي كوشند بر آخرين دريچه آزادي نسبي بيان در جامعه امروز ايران كه همانا تكنولوژي اطلاع رساني اينترنتي است ، قفل خاموشي و سكوت بزنند.
در چنين شرايطي لازم است تشكل هاي مطبوعاتي ، نهاد هاي صنفي ، رسانه هاي آزاد ، صاحبنظران حوزه ارتباطات و اينترنت و خصوصا نمايندگان مردم در مجلس شوراي اسلامي با جديت در خصوص پديده اينترنت تصميم گيري نموده و به جاي برخي نهاد هاي موازي قانون ساز ، قانوني مبتني بر واقعيات در زمينه نحوه فعاليت نهادهاي اطلاع رساني اينترنتي و در مجموع ، پديده تكنولوژي اينترنت و روزنامه نگاري الكترونيك به تصويب برسانند.
يادمان باشد مردمي كه در پس ديوار ها زندگي مي كنند اندك اندك با زبان و لهجه جهاني نا آشنا خواهند شد.درست چونان اهالي جزيره اي دور افتاده كه هيچ نقشي در دگرگوني احوال دنيا ندارند و هنگامي كه ديوار فرو مي ريزد در بهت و حيرت گرفتار مي آيند و چنان خود را از دنيا بيگانه مي انگارند كه عملا قدرت هر گونه كنش اجتماعي از آنان سلب مي شود.درست مانند حادثه اي كه پس از فرو ريختن ديوار ها در « عراق » روي داد . جامعه شبكه اي و دنياي ارتباطاتي و هزار پنجره امروز ، در نهايت به ديوار سازاني چونان « صدام » و نظريه پردازان رسانه اي و ارتباطاتي همچون « سعيد الصحاف » به چشم سوژه هايي طنز آلود و دلقك وار مي نگرد.
كانون روزنامه نگاران هلال هنوز اميدوار است تا ديوارها فرو ريزند و چشمان شهروندان آگاه و فهيم ايراني ، چشم انداز چشم نواز جامعه جهاني ارتباطات را نظاره گر باشد.
كانون روزنامه نگاران هلال

/ 0 نظر / 11 بازدید